Van klaaguurtje naar constructieve gesprekken met jongeren

Scholen die studenten willen betrekken bij besluitvorming of verbetertrajecten kiezen vaak voor de makkelijke weg: het ‘klaaguurtje’. Vier keer een sessie plannen, studenten spuien hun frustraties en jij hebt een lijst met verbeterpunten verzameld. Klinkt als een snelle oplossing. Maar leidt het tot echte verandering? Meestal niet. 

Vijf sterke vragen
Tijdens een klaaguurtje wordt maar één vraag gesteld: wat kan er allemaal beter? Maar om van eenrichtingsverkeer naar tweerichtingsverkeer te gaan, zijn andere vragen nodig. Vragen die jongeren aan het denken zetten. Bijvoorbeeld:

1. Als je leven op school een film was, wat zou de titel zijn? 
   Deze insteek maakt reflecteren makkelijker voor jongeren. Als ze moeite hebben met een titel, kun je doorvragen: wat maakt de hoofdrolspeler mee? Is het een leuke film om te kijken? Wat is de sfeer?
   
   
2. Wat zou je doen als je op school €10.000 mocht besteden? 
   Deze vraag brengt snel prioriteiten aan het licht. Jongeren denken na over wat zij écht belangrijk vinden en waarom.
   
   
3. Wat gaat er goed? 
   Door jongeren te vragen naar positieve ervaringen, ontstaat een andere mindset en kan je doorvragen. Gaat één bepaalde les heel goed? Ligt dat dan aan de docent? Wat doet die dan precies?
   
   
4. Hoeveel sterren zou je ons geven? Hoe komen we samen aan 5 sterren? 
   Deze vraag nodigt studenten uit om na te denken over verbeteringen.
   
   
5. Waar ben je trots op?
   In het mbo is trots niet vanzelfsprekend. Door deze vraag te stellen, geef je studenten zelfvertrouwen. 

Voorbeeld
Tijdens een klaaguurtje hoor je dat studenten het rooster niet praktisch vinden: te veel vrije uren tussen colleges in en onhandige locaties. Tijdens een constructief gesprek bespreek je:
– Wat maakt het rooster zo lastig voor jou?
– Waarom is het nu zoals het is?
– Wat kunnen we samen verbeteren? 

Zo zet je in op wederzijds begrip én gezamenlijke oplossingen. Inderdaad, de basis van jongerenparticipatie!